|
Zaimki wskazujące (pronoms démonstratifs). 1) Używamy ich aby wskazać przedmiot lub osobę. a) Proste : celui, celle, ceux, celles. (ten, ta, ci, te)
- Regarde cette jupe ! - Spójrz na tą spódnicę !
- Laquelle ? - Na którą ?
- Celle devant toi. - Na tą przed tobą. - Quel beau sac ! - Jaka ładna torba !
- Lequel ? - Która ?
- Celui a droite. - Ta po prawej. (po francusku r.męski, uzgadniamy z le sac)
Je connais tous mes voisins : ceux de mon immeuble et ceux de l’immeuble d’en face.
Znam wszystkich moich sąsiadów : tych z mojego bloku i tych z bloku z naprzeciwka. W zdaniach względnych : Celui qui est le meilleur gagnera !
Ten, kto jest najlepszy, wygra ! Ecoutez ! Ceux qui préferent regarder la télé restent a la maison, d’autres vont au parc.
Słuchajcie ! Ci, którzy wolą oglądać telewizję, zostają w domu, pozostali ida do parku. b) Złożone: celui-ci, celui-la, celle-ci, celle-la ; ceux-ci, ceux-la, celles-ci, celles-la. (ten-tu, ten-tam, ta-tutaj, ta-tam ; ci-tu, ci-tam, te-tu, te-tam) Używamy ich kiedy mamy wskazać dalej lub bliższej położone przedmioty .
- J’aime bien ces fleurs ! - Bardzo lubię te kwiaty.
- Lesquelles ? - Które ?
- Celles-la. - Tamte.
- Tu m’apporte le manteau? - Przyniesiesz mi płaszcz ?
- Lequel? - Który ?
- Celui-ci. - Ten, tutaj.
- Cet homme me plaît. - Ten mężczyzna mi się podoba.
- Lequel ? Le brun ? - Który ? Brunet ?
- Non, pas celui-ci. Le blond. - Nie, nie ten. Blondyn.
- Lequel de ces stylos est a toi ? - Który z tych długopisów jest twój ?
- Celui-la est a moi. - Tamten jest mój.
|
Zaimek wskazujący
